Niepłodność: pytania i odpowiedzi (cz.7) Rozmowa z profesorem Rafałem Kurzawą

To, w jaki sposób będzie leczona niepłodność, zależy indywidualnie od każdej pary. W niektórych przypadkach zalecane jest skorzystanie z komórki jajowej dawczyni, pozyskanie nasienia od dawcy lub adopcja zarodka. Jak wyglądają te procedury i jakie są wskazania? Na te i inne pytania dotyczące trudności z zajściem w ciążę odpowiada profesor Rafał Kurzawa, specjalista leczenia niepłodności z kliniki Vitrolive.

Niepłodność – adopcja zarodka. Jak wygląda?

Adopcja zarodka jest rozwiązaniem przede wszystkim dla tych osób, u których niepłodność ma swoje przyczyny zarówno po stronie żeńskiej, jak i męskiej. Najczęściej jest ona poprzedzona próbami uzyskania ciąży z wykorzystaniem własnych komórek rozrodczych. Dla wielu par jest to jedyna szansa na posiadanie dziecka.

Skorzystanie z tej metody jest możliwe dzięki parom, które wcześniej zostały poddane procedurze zapłodnienia pozaustrojowego i zdecydowały się przekazać swoje niewykorzystane zarodki do adopcji. Jest to całkowicie anonimowe. Biorcami mogą zostać osoby, u których występują wskazania:

niemożność uzyskania własnych komórek rozrodczych,
brak odpowiedzi na stymulację hormonalną,
przedwczesne wygaśnięcie funkcji jajników,
wielokrotne niepowodzenia in vitro z własnymi komórkami rozrodczymi,
zaburzenia genetyczne.

Przygotowanie do transferu zarodka z adopcji jest takie samo, jak w przypadku transferu zarodków mrożonych. Procedura ta jest poprzedzona badaniami pacjentki oraz przygotowaniem endometrium. Wcześniej oczywiście muszą być udokumentowane wskazania do adopcji zarodka oraz wybrany sam zarodek. Główny problem z tą metodą polega na tym, że są to zarodki pochodzące od par, które same zmagały się z niepłodnością. Ich implantacyjność z reguły też jest niższa – mówi profesor Rafał Kurzawa.

Po tym, jak para zostanie zakwalifikowana do adopcji, lekarz wybiera odpowiedni zarodek na podstawie podobieństwa cech fenotypowych. Następnie kobieta musi poddać się terapii hormonalnej (estradiol i progesteron), aby przygotować endometrium do implantacji. Gdy to się uda, zgłasza się do kliniki leczenia niepłodności na transfer. Zabieg ten trwa ok. 10 minut i nie wymaga hospitalizacji. Po 12 dniach można wykonać oznaczenie stężenia beta hCG we krwi.

Nasienie dawcy czy komórka jajowa dawczyni – co daje większą szansę na dziecko?

To zależy od sytuacji danej pary. Wiadomo, że w miarę upływu lat spada jakość komórek jajowych. Dlatego właśnie wiek kobiety może być wskazaniem do skorzystania z komórek dawczyni. Natomiast pozyskanie nasienia od dawcy zaleca się w przypadku skrajnych niepowodzeń rozrodu i patologiach męskiego nasienia – wyjaśnia profesor Rafał Kurzawa.

Wskazania do skorzystania z komórki jajowej dawczyni: