Co przyspieszy zajście w ciążę?

Twoje starania o dziecko nie przynoszą rezultatów? Zobacz, co przyspieszy zajście w ciążę (pierwsza wizyta – kiedy zgłosić się do specjalisty, diagnostyka, rozpoczęcie leczenia, czynniki poprawiające płodność pary)

Nie zawsze zajście w ciążę jest tak bezproblemowe, jak mogłoby się wydawać. I o ile większości par udaje się to bez konieczności leczenia, niestety nie dotyczy to wszystkich. W ciągu roku w ciążę zajdzie jedynie 80% par regularnie współżyjących bez zabezpieczenia minimalnie 2-3 razy w tygodniu. W kolejnym roku starań połowa z pozostałych par również doczeka się potomstwa. Pozostałe pary mogą wymagać leczenia.

Wspomniane kryterium czasu nie jest jednak sztywne. Podstawowym czynnikiem wpływającym na szanse na zajście w ciążę jest wiek przyszłych rodziców. Jeśli kobieta ma poniżej 35 lat, to przyjmuje się powyższe wartości, proponując diagnostykę i leczenie po roku starań. W przypadku kobiety pomiędzy 35. a 40. rokiem życia, skracamy ten okres do pół roku, a w przypadku kobiet po 40. roku życia proponujemy zgłoszenie się do kliniki leczenia niepłodności już w momencie podjęcia decyzji o chęci posiadania potomstwa. Zalecenia te wynikają ze zmniejszającej się wraz z wiekiem puli komórek jajowych. W przypadku mężczyzn również obserwuje się spadek jakości nasienia postępujący wraz z wiekiem. Po 35. roku życia obserwujemy stopniowy spadek liczby i ruchliwości plemników, a w przypadku mężczyzn po 50. roku życia zwykle też obserwuje się pogorszenie jakości przenoszonego przez plemniki materiału genetycznego.

Jeśli kobieta, która planuje ciążę nie miesiączkuje regularnie, to może to oznaczać, że ma nieregularne owulacje lub nie ma ich w ogóle. Dlatego w takich sytuacjach zalecane jest zgłoszenie się do lekarza wcześniej.

Para planująca ciążę powinna również rozważyć wcześniejsze zgłoszenie się do lekarza w przypadku, gdy występują dodatkowe czynniki wpływające negatywnie na  płodność. Wśród takich czynników możemy wymienić endometriozę, nieleczone choroby tarczycy, cukrzycę czy przebyte leczenie onkologiczne i operacyjne.

Po zgłoszeniu się do lekarza, zlecone zostaną badania laboratoryjne i obrazowe, które pomogą w ustaleniu przyczyny niepowodzenia oraz w wyborze odpowiedniej strategii leczenia. W przypadku mężczyzny zaczynamy od badania nasienia, czyli od sprawdzenia objętości ejakulatu oraz ilości plemników, ich budowy i ruchliwości. W przypadku nieprawidłowości w tym badaniu, mogą zostać zaproponowane badania hormonalne, USG i badanie urologiczne. Diagnostyka kobiety wymaga na ogół nieco więcej czasu, ze względu na to, że zwykle tylko raz w miesiącu dochodzi do uwolnienia komórki jajowej, a diagnostyka musi to uwzględniać. Badania hormonalne u kobiety wykonuje się w określonych dniach cyklu, zwykle między 2 a 4 dniem miesiączki oraz na około tydzień przed spodziewaną miesiączką. Do potwierdzenia występowania owulacji możemy korzystać z metod laboratoryjnych mierząc właściwe hormony, możemy wykorzystywać testy owulacyjne badające hormony w moczu, ale przede wszystkim używamy USG, które wykonujemy przynajmniej dwa razy w cyklu. Dodatkowo często zalecanym badaniem jest histerosalpingografia (HSG), czyli badanie drożności jajowodów. HSG można wykonać z użyciem promieni rentgenowskich, jak i za pomocą USG. W obu wypadkach używa się specjalnego dla danej metody kontrastu, który podaje się przez wąski cewnik zakładany do kanału szyjki macicy. Według badań, metoda ultrasonograficzna jest mniej bolesna dla pacjentek przy zachowaniu równie wysokiej czułości badania.

Dalsze postępowanie zależy od wyników przeprowadzonych badań.

Można również poprawić swoje szanse na ciążę poprzez wprowadzenie korzystnych zmian w swoim życiu.

Jednym z czynników zmniejszających płodność jest palenie papierosów. Dym papierosowy wpływa niekorzystnie na cykl jajnikowy, pogarsza jakość komórek jajowych, prawdopodobnie przez podwyższone ilości wolnych rodników. Z tego samego powodu uszkodzeniu ulegają plemniki, zwiększa się również ilość uszkodzeń DNA w plemnikach. Rzucenie palenia pozwala poprawić jakość nasienia i zwiększyć szansę na ciążę. Równie istotny wpływ na płodność ma narażenie na szkodliwe czynniki środowiskowe, zanieczyszczenie powietrza czy substancje chemiczne.

Również otyłość istotnie wpływa na płodność. W przypadku kobiet o BMI powyżej 27 trzykrotnie rośnie szansa, że przyczyną niepłodności są cykle bezowulacyjne, a z każdym punktem BMI powyżej 29, szansa na ciążę spada o 4%. Otyłość męska również pogarsza parametry nasienia. Każde nadmiarowe 10kg zmniejsza płodność mężczyzny o około 10%, sprzyja też zaburzeniom erekcji. Co więcej, otyłość negatywnie wpływa również na szanse procedur zapłodnienia pozaustrojowego. Leczenie otyłości znacząco poprawia parametry nasienia i zwiększa szansę na zajście w ciążę średnio o 15% . Ze względu na czas jaki potrzeba do osiągnięcia tego efektu, zaleca się planowanie ciąży po skutecznym leczeniu otyłości.

Niewątpliwie i zbyt niska masa ciała może negatywnie wpłynąć na płodność, powodując cykle bezowulacyjne. Najczęściej dzieje się tak w przypadku zaburzeń odżywiania.

Nie możemy pominąć wpływu diety na płodność. Produkty wysoko przetworzone i o wysokim indeksie glikemicznym mogą negatywnie wpływać na płodność. Z kolei spożycie dużej ilości nienasyconych kwasów tłuszczowych oraz produktów bogatych w przeciwutleniacze będą wpływać pozytywnie.

Zarówno brak aktywności fizycznej jak i nadmiernie intensywny wysiłek fizyczny mogą pogorszyć szansę na ciążę i poczęcie dziecka. WHO zaleca tygodniowo 150 minut aktywności fizycznej o umiarkowanej intensywności.

Jeśli pomimo zdrowego trybu życia, nadal nie udaje się zajść w ciążę, wtedy warto skorzystać z porady lekarzy z Klinik Leczenia Niepłodności. Zaproponują oni pogłębienie diagnostyki, a potem metody leczenia, które pomogą zrealizować marzenie o posiadaniu potomstwa. Nie zawsze uda się poznać przyczynę trudności, ale nie musi to oznaczać niepowodzenia w leczeniu.